That smile, just ugh...

Јануари е,                                                                                 

Пегав е мостот од дождот                                                      

И пегави ни се срцата од спомени.

Стегаме мразулци во дланките

Тие се лизгаат како времето што ни бега.

Залудно ја јадеме секоја секвенца.

Молкум чекориме низ патот полн со звуци на природата,

Ние молчиме но гладни не сме.

Ги полниме очите со моменти,

Тајно се погледнуваме преку рамо

Со погледот удолу, неприметливо,

И долго си стоиме во зениците,

Ти во моите јас во твоите,

Како фотографија, замрзнуваш во моите погледи,

Како јули сум топла, како јануари студам.

И како цигара ги трошиме чувствата преостанати,

Се труеме од никотинот во тутунот,

Низ димот ти испраќам воздишки,

Ти ми велиш не пуши, пушењето е штетно по здравјето,

Јас проголтувам, бидејки твоето присуство е она што ме уништува.